Monday, January 5, 2009

പ്രകാശം തേടി

വിദ്യതന്‍ കേളീരംഗം വിട്ടുഞ്ഞാന്‍ ലോകത്തിന്റെ
കോണുകള്‍ ചുറ്റിക്കാണ്മാന്‍, ജീവിതം നയിക്കുവാന്‍
‍എത്രയോ കവാടങ്ങള്‍ മുട്ടി ഞാന്‍ തുറന്നീടാന്‍
‍എത്രയോ മുഖങ്ങളെ കണ്ടു ഞാന്‍, മിണ്ടീലാരും.
ജീവിതമാര്‍ഗത്തിന്നു പോം വഴി കണ്ടീടാനായ്‌
ഏവമെന്‍ സഞ്ചാരത്തിന്നേതുമേ സാധിച്ചില്ല.
"വിദ്യയുണ്ടെങ്കില്‍ പ്പിന്നെ വിത്തത്തില്‍ കൈ വെക്കേണ്ട"
"വിദ്വാന്മാര്‍ ചൊല്ലിത്തന്ന വാക്കുകളെങ്ങോ നില്‍പ്പൂ.
വിത്തമുണ്ടെങ്കില്‍ കിട്ടാം അല്ലെങ്കില്‍ ഔന്നത്യത്തിന്
‍സ്ഥാനത്തായ്‌ മര്‍മം വേണം സങ്കടം പറഞ്ഞീടാന്‍.
ഇന്നവയെനിക്കില്ല ജീവിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല
ദൈന്യമാം കുടുംബത്തെ രക്ഷിപ്പാനേതും നാസ്തി.
ഇന്നലെയന്തിക്കുണ്മാന്‍ മാര്‍ഗമില്ലാത്തോരല്ലോ?
ഖിന്നരായ്‌ ആശാസ്വപ്നം പാര്‍ത്തുകൊണ്ടിരിപ്പവര്‍.
എങ്ങിനെയാണെന്‍ യാത്ര ദുഖമാം കൂടിക്കാഴ്ച-
യങ്ങിനെ സങ്കല്‍പ്പിക്കും, വാക്കുകള്‍ കിട്ടുന്നില്ല.
ദൂരെ നിന്നാരോമാടി കൈകാളാലാംഗ്യം കാട്ടി.
വരുകെന്നോതുന്നെന്നു നിശ്ചയിച്ചുറക്കയാല്‍
വളരും മോഹത്തോടെ പാഞ്ഞുപോയ്‌ തല്‍സ്ഥാനത്തേ-
ക്കെള്ളിട നേരം പോലും പാഴിലായ്‌ തീര്‍ക്കാതപ്പോള്‍.
ഗ്രമത്തിന്‍ സൗന്ദര്യത്തിന്‍ വൈരൂപ്യം പൂരിപ്പിച്ച-
ഹര്‍മ്മ്യങ്ങള്‍ നൂറായിരം തിങ്ങുമാപ്രാന്തത്തിങ്കല്‍.
സാന്ത്വനം സമാശ്വാസം, ആഹ്ലാദം, ഭയാശങ്ക-
മുറ്റുമേ ചേരും നാനാ മനസ്സിന്‍ വികാരത്താല്‍.
ചേര്‍ന്നു ഞാന്‍ അലയവേ കണ്ടു കൈത്തിരിനാളം
കൂരിരുള്‍ തിങ്ങിച്ചേര്‍ന്ന നാട്ടിലായ്‌ ഭാഗ്യത്താലോ!!!
ഇല്ലെനിക്കില്ലാ ഭാഗ്യം കെട്ടുപോയ്‌ ദീപപ്രഭ-
വീണ്ടുമാമിരുട്ടില്‍ ത്താനേകയായ്‌ തീര്‍ക്കപ്പെട്ടു.
ഒരു കൂരിരുട്ടുണ്ടാമെങ്കിലോ വെളിച്ചത്തിന്‍
ദീപ്തിയും ലഭിച്ചീടും ശാശ്വതമാണീസത്യം.
ഇന്നും ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു പോകയാണാശാദീപം
കത്തുമാസ്ഥാനം നോക്കി മുന്നിലേക്കായിത്തന്നെ.
(1976 ലെ പ്രദീപം ഓണപ്പതിപ്പില്‍ പ്രസിധീകരിച്ചതു)

No comments: