Monday, January 12, 2009

കവിയുടെചിന്ത

എത്ര ഞാന്‍ കുത്തിക്കുറിച്ചൂ കടലാസ്സി-
ലെത്രപേരതുകണ്ടു,കളിയായ്‌ ചൊല്ലിപ്പോന്നു.
താനൊരു കവിശ്രേഷ്ഠന്‍ സാമൂഹ്യ,സാംസ്കാരിക-
രംഗത്തായ്‌ മാറ്റം ചേര്‍ക്കാനൊത്തിണങ്ങിയോനത്രേ?
കേവലം പരിഹാസ വാക്കുകള്‍ ചൊല്ലുമ്പോഴു-
മെമ്മനം മനോരാജ്യ ലോകത്തില്‍ ചെന്നീടുന്നൂ.
മാറ്റുവാന്‍ ചട്ടങ്ങളെ വിപ്ലവശബ്ദം ചേര്‍ക്കാന്‍,
എന്മനം കൊണ്ടെത്രനാള്‍ വരികള്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തൂ.
മര്‍ദ്ദിതന്മാരം സാധുജോലിക്കാര്‍,പാവപ്പെട്ട-
പട്ടിണിക്കോലങ്ങളും ജീവിതോപായത്തിന്നായ്‌.
കാഹളം മുഴക്കുമ്പോള്‍ കാതിലില്‍പതിക്കുന്ന-
ശബ്ദവീചികള്‍ ഹൃത്തില്‍ ചേര്‍ന്നു,സ്പന്ദനം നടത്തുമ്പോള്‍
‍കൈകളാലവ പതിച്ചീടുന്നൂ,പേനത്തുമ്പാല്‍.
തൂവെള്ള ക്കടലാസിലക്ഷരമാല്യം പോലേ
ഇന്നവകൊണ്ടീലോകഗതിയെ മാറ്റാന്‍പോണം
എന്നെനിയ്ക്കിപ്പോള്‍തോന്നി ചുറ്റിലും നോക്കുന്നേരം.
അസമത്വത്തിന്‍ നേരേ കാഹളം മുഴക്കുന്ന
സോദരന്മാരില്‍ പരിവര്‍ത്തനം ചെലുത്തീടാന്‍,
എന്‍ വരിയാലേ സാധിച്ചെങ്കില്‍ ഞാന്‍ കൃതാര്‍ഥനായ്‌-
യൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചീടാന്‍,സാധിതമായില്ലൊട്ടും.
ഇന്നുമാപ്രതിധ്വനി യിപ്പൊഴും കേട്ടീടുന്നൂ,
തങ്ങളെസ്സഹായിപ്പാന്‍ വാക്കുകളാലെത്തന്നേ
ഭീകരാധികാരത്താല്‍ കൈത്തോക്കും ബോംബും ചേര്‍ന്നു
ഭീകരമാകും യുദ്ധ രംഗവും തീര്‍ത്തീടുന്നൂ
വിപ്ലവം ശബ്ദിക്കുന്ന ഭരണക്കാരിന്നേരേ-
വിപ്ലവാവേശം പൂണ്ടു മാനവര്‍ നീങ്ങീടുന്നൂ
അവരില്‍ക്കാണും വീര്യരക്തത്തില്‍ കലര്‍ന്നീടാന്‍-
ഇന്നു ഞാന്‍ കുറിക്കുന്നേ നക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങളേ.

1 comment:

വല്യമ്മായി said...

നല്ല വരികള്‍.ഒരു നിശബ്ദ വിപ്ലവത്തിന്റെ കഥ ഇവിടെയും
http://rehnaliyu.wordpress.com/2007/08/21/%e0%b4%b8%e0%b4%ab%e0%b4%b2%e0%b4%ae%e0%b5%80-%e0%b4%9c%e0%b4%a8%e0%b5%8d%e0%b4%ae%e0%b4%82/