Monday, January 5, 2009

ഗൃഹസ്ഥവിചാരം

എരിയും ദീപത്തിന്റെ മുന്നിലായ്‌ ക്കൂനിക്കൂടി
പൂമുഖപ്പടി യിലായിരിക്കും വയോവൃദ്ധന്‍
കണ്ണുനീര്‍ പൊഴിക്കൂന്നോ,ദുഖഭാരത്താല്‍ തന്റെ
ദുഖങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കാന്‍ ചെയ്ത നിഷ്ഫലപ്രവൃത്തിയാല്‍
കൃത്യമായ്‌ ലഭിച്ചീടും നാണായത്തുട്ടാല്‍ തന്റെ
നിത്യമാമാവേശ്യത്തെ പൂര്‍ത്തിയാക്കുവാനൊക്കാ
കടബാധ്യതാമൂല്യം വര്‍ധിപ്പൂ നിത്യംതോറും
കടത്തെകയ്യേറ്റീടാന്‍ പണ്ടുവന്നവരെങ്ങോ?
പത്നിയായ്‌,മാതൃത്വത്തെ കാംക്ഷിക്കും പുത്രീവൃന്ദം
ദുഖത്താല്‍ നാള്‍നീക്കുന്ന സ്വപ്നലോകത്തെ കണ്ടും
എത്തരത്തിലായെന്റെ മക്കളേദ്ദാനംചെയ്‌വൂ
വിത്തമില്ലാത്തോരെന്റെ ദുഖത്തെതീര്‍ക്കന്‍ മേലേ
കൃത്യമായെത്തുന്നോരാപുത്രസമ്പാദ്യം കൊണ്ടും
ജീവിതമാര്‍ഗം തീര്‍ക്കാനെത്രമേല്‍ വിഷമിപ്പൂ
ഭാവിയങ്ങിരുണ്ടതാണെത്രമേല്‍ ശ്രമിച്ചാലും
ഇരുളിന്‍ തിരശ്ശീല മാറ്റുവാന്‍ പ്രകാശത്തിന്‍
ദീപത്തെ കൊളുത്തീടാന്‍ കാലമെന്നിനിക്കിട്ടും.

1 comment:

paarppidam said...

നന്നായിരിക്കുന്നു..വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് പൂതാടിയിലും മറ്റും ഞാൻ വന്നിട്ടുണ്ട്.വയ്Yനാട് എന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ പച്ചപ്പും നന്മയും ഉള്ള ഓർമ്മകൾ ആണ്...